Pamięć: STO, RCL, Ans i co przechowuje M+
Trzy rodzaje pamięci wykonują trzy różne zadania. Naucz się, którą z nich odczytuje twoje następne obliczenie bez pytania, i jak zapisywać do zmiennych od A do F.
7 min czytania Początkujący zaktualizowano 2026-11-07
Większość błędów pamięci nie polega na zapomnieniu wartości, lecz na założeniu, że przechowuje ją niewłaściwa pamięć. Ans zmienia się w chwili, gdy ponownie naciskasz =, zmienna przetrwa do następnego zadania, a suma M po cichu dodaje dalej wiersze, o których myślałeś, że je usunąłeś.
Ans: pamięć, której używasz przypadkiem
Ans przechowuje ostatni wynik zatwierdzony klawiszem =. Jest używane automatycznie, gdy nowe obliczenie zaczyna się od operatora, co czyni je jednocześnie wygodnym i niebezpiecznym.
Obserwuj, jak przemieszcza się Ans
- 1 2 5 × 4 =
100. Ans to teraz 100.
- 2 ÷ 5 =
Rozpoczęcie od operatora wstawia Ans na początku: Ans ÷ 5 daje 20.
- 3 Ans × 2 =
40, tym razem z Ans wpisanym jawnie w wierszu.
- SHIFT + Ans to napis % na tym samym klawiszu — inna funkcja i częsta pomyłka na egzaminie.
- Ans to pamięć przechowująca tylko jedną wartość. Wszystko, co chcesz zachować, należy umieścić w zmiennej.
Zapisywanie wartości w zmiennej
Klawisz STO przypisuje wartość z ekranu do zmiennej. W EX napis SHIFT nad tym samym klawiszem to RECALL, więc jeden klawisz obsługuje oba kierunki.
Zapisz 21 w A, potem licz dalej
- 1 3 × 7 =
21 na ekranie.
- 2 STO
Kalkulator pyta, która zmienna ma otrzymać wartość.
- 3 ALPHA (−)
A. Napis A znajduje się nad klawiszem (−).
- 4 2 1 − 5 =
16. Ans to teraz 16, podczas gdy A nadal przechowuje 21.
- 5 SHIFT STO
RECALL otwiera listę zmiennych.
- 6 ▼ =
Wybierz A: wyświetlacz pokazuje ponownie 21.
Wejście
3 × 7 = → STO A → 21 − 5 =
Wynik
Ans = 16, A = 21
Ta różnica to cały powód, by zapisać wartość, zamiast ponownie używać poprzedniego wiersza.
| Zmienna | Napis ALPHA na | Typowe użycie |
|---|---|---|
| A | (−) | wartość, której wzór potrzebuje więcej niż raz |
| B | °′″ | drugi z dwóch wyników pośrednich |
| C | x⁻¹ | trzeci |
| D | sin | zapasowa |
| E | cos | zapasowa |
| F | tan | zapasowa |
| x | ) | niewiadoma, na której pracują Solver i aplikacje funkcyjne |
| y | S⇔D | druga zmienna tych aplikacji |
| M | M+ | niezależna suma bieżąca |
M+ i suma bieżąca
M+ dodaje to, co jest na ekranie, do pamięci M; SHIFT + M+ to napis M− na tym samym klawiszu i odejmuje to z powrotem. Ponieważ M nie zależy od Ans, jest właściwym narzędziem do listy kwot.
Zsumuj 12.5 i 9.8, potem usuń wiersz wpisany dwa razy
- 1 1 2 . 5 =
12.5 na ekranie.
- 2 M+
Dodaj to do M.
- 3 9 . 8 =
9.8.
- 4 M+ M+
Wpisane dwa razy przez pomyłkę; M to teraz 32.1.
- 5 SHIFT M+
M− odejmuje z powrotem wyświetlone 9.8, pozostawiając 22.3.
- 6 ALPHA M+
Wstaw M do wyrażenia, aby odczytać sumę: 22.3.
PreAns: sprawdź opis klawisza
Układ klawiszy opisany w tym przewodniku umieszcza na tym klawiszu tylko Ans — nie ma napisu PreAns. Niektóre regionalne modele ClassWiz drukują PreAns nad tym samym klawiszem i tam warstwa ALPHA daje przedostatni wynik. Patrz na opis własnego klawisza, a nie na zdjęcie z innego rynku.
Której pamięci użyć
| Pamięć | Do czego służy | Na co uważać |
|---|---|---|
| Ans | krok, który właśnie wykonałeś | każde = zastępuje ją |
| A do F | wartość, której wzór potrzebuje dwa razy | przetrwa do następnego zadania |
| x i y | Solver i aplikacje funkcyjne | te aplikacje je odczytują, więc pozostałości zmieniają wyniki |
| M | suma bieżąca | dodaje dalej, dopóki nie odejmiesz lub nie wyczyścisz |
Czy ten przewodnik był pomocny?
Powiedz nam, co było niejasne, czego zabrakło lub co było błędne. Konkretne zdanie jest bardziej pomocne niż ocena.