Spis treści
Macierze i wektory

Matrix: zdefiniuj Mat A, potem odczytaj wyznacznik i macierz odwrotną

Aplikacja Matrix przechowuje do trzech nazwanych siatek. Na ekranie Calculate wpisujesz nazwę, a nie liczby — a odpowiedź macierzowa potrzebuje własnego miejsca.

9 min czytania Średnio zaawansowany zaktualizowano 2026-11-07

Aplikacja Matrix przechowuje kilka nazwanych siatek i zachowuje je, dopóki ich nie zdefiniujesz ponownie. Schemat jest ten sam, którego używa już Statistics: wprowadź dane raz, wyjdź klawiszem AC, a nazwa jest potem dostępna wszędzie. Zaskakujące jest to, że odpowiedź na zadanie macierzowe to zwykle kolejna siatka, a siatka nie mieści się w wierszu, który właśnie wpisujesz.

Definiowanie macierzy

Sekwencja klawiszy dla siatki 1, 2 / 3, 4

  1. 1
    MENU

    Otwórz menu aplikacji.

  2. 2
    ▼ ▶

    Przesuń podświetlenie na ikonę Matrix.

  3. 3
    =

    Otwórz aplikację.

  4. 4
    ▼ =

    Wybierz pozycję definiującą macierz, a potem slot, który wypełnia. Casio nazywa je Mat A, Mat B i Mat C i wyświetla jako [A], [B], [C]. Kieruj się etykietą, a nie numerem: ta lista nie ma tej samej kolejności w każdej wersji EX.

  5. 5
    2 = 2 =

    Rozmiar: najpierw wiersze, potem kolumny. Odpowiedz na oba pytania, nawet gdy wyglądają tak samo.

  6. 6
    1 = 2 = 3 = 4 =

    Komórki, wiersz po wierszu. Każde = zatwierdza jedną komórkę i przechodzi do następnej.

  7. 7
    AC

    Opuść ekran definicji. [A] nadal zawiera te cztery liczby.

fx-991EX Plus 0.
MENU → ikona Matrix → =, a potem definicja, rozmiar i komórki. Każde = zatwierdza bieżącą pozycję i przechodzi dalej. Renderowane z tych samych danych o układzie, których używa kalkulator online — położenie klawiszy i nadruki na nich nie są stylizowane.

Odczytywanie całej siatki

Na ekranie Calculate wpisujesz nazwę, a OPTN to klawisz, który wstawia nazwy i operacje do wiersza — zawiera opcje aplikacji, z której właśnie wyszedłeś. Każda operacja to osobna pozycja i każda ujmuje nazwę macierzy w nawiasy, więc kształt odpowiedzi wynika z kształtu nazwy.

O co prosiszEkranCo to jest
wyznacznik [A]−2cała siatka sprowadzona do jednej liczby
transpozycja [A][1,3 / 2,4]wiersze stają się kolumnami
macierz odwrotna [A][-2,1 / 1.5,-0.5]wpisywana jako [A] z klawiszem potęgi x⁻¹
ślad51 + 4: tylko przekątna
ostatni wynik macierzowyta sama siatkaprzechowywany jako MatAns, możliwy do wywołania w nowym wyrażeniu
  • Ponowna definicja to nie edycja. Ekran definicji pokazuje to, co już jest przechowywane, więc komórki, których nie nadpiszesz, zachowują stare wartości — najpierw sprawdź wiersz rozmiaru, bo siatka, która była 3 × 3, pozostawia po sobie cały wiersz.
  • det = 0 oznacza, że macierz odwrotna nie istnieje. Dla 1,2 / 2,4 kalkulator odpowiada Math ERROR w chwili, gdy prosisz o [A]⁻¹: drugi wiersz jest dwukrotnością pierwszego, co jest sposobem kalkulatora na powiedzenie, że wiersze są liniowo zależne.
  • Ślad siatki transponowanej to ta sama liczba, 5 w obu przypadkach, co czyni go najszybszym potwierdzeniem, że operacja, o którą prosiłeś, jest tą, którą otrzymałeś.
Przykład Macierz odwrotna sprawdzona ręcznie

Wejście

(1 ÷ −2) × [4,−2 / −3,1]

Wynik

[-2, 1 / 1.5, -0.5]

Zamień miejscami elementy na przekątnej, zmień znak pozostałych dwóch, podziel przez det = −2. Następnie pomnóż [A] przez tę siatkę: wraca macierz jednostkowa — albo kolejność wprowadzania komórek była zła.

Kolejność ma znaczenie, rozmiary też

Mnożenie macierzy nie jest przemienne, a ekran nigdy o tym nie wspomina. Dla [A] = 1,2 / 3,4 i [B] = 2,1 / 1,3 dwie kolejności dają [4,7 / 10,15] oraz [5,8 / 10,14]: obie w pełni poprawne, żadna nie równa drugiej.

  • Lewa macierz wnosi wiersze, prawa — kolumny. Lewa górna komórka pierwszej odpowiedzi to 1 × 2 + 2 × 1 = 4.
  • Rozmiary decydują o tym, co w ogóle jest dozwolone: 2 × 3 razy 3 × 2 daje 2 × 2, a te same dwie siatki w odwrotnej kolejności dają 3 × 3. Wewnętrzne liczby muszą się zgadzać; gdy się nie zgadzają, kalkulator odmawia, zanim napiszesz choćby wiersz obliczeń.
  • Pomnóż [A] przez macierz jednostkową 1,0 / 0,1, a odpowiedzią jest samo [A] — to sprawdzenie, które warto wykonać, gdy podejrzewasz, że wpisałeś operacje w złej kolejności.

Czy ten przewodnik był pomocny?

Powiedz nam, co było niejasne, czego zabrakło lub co było błędne. Konkretne zdanie jest bardziej pomocne niż ocena.