Kâğıt, aralarında t uzaklık olan çizgilerle çizgilidir; L ≤ t uzunluğunda bir iğne bırakılır ve soru, bir çizgiyi kesme olasılığıdır. Cevap 2L/(πt)'dir: iğne aralık kadar uzunsa 2/π = 0.63661977236758, birinci bağlantı; yarısı kadar uzunsa 1/π = 0.31830988618379, ikincisi. π'nin orada durmasının nedeni iğnenin açısının düzgün dağılımlı olması ve kesme koşulunun onun sinüsünü içermesidir; sin θ'nün yarım tur üzerindeki ortalaması 2/π'dir — türetmenin tamamı bir cümlede budur ve sabitin kararnameyle ortadan kaldırılamayışının nedeni de.
Laplace, argümanın tersine de işlediğini fark etti: N iğne atın, kesmeleri sayın; π bir kanıttaki sabit olmaktan çıkıp bir ölçümün bilinmeyeni olur. Bu ilk Monte Carlo hesabıdır ve kötü bir tanesidir. N atışlık bir sayımın saçılması √N mertebesindedir, yani 2/π üzerindeki bağıl hata yaklaşık 0.76/√N'dir ve π'nin altı doğru basamağı beş yüz milyar atışa mal olurdu — saniyede bir iğne düşürerek on sekiz bin yıl — ve bir okul çocuğunun yazmayı bilebileceği herhangi bir seri tarafından geçilirlerdi. Genelleme deneyden daha değerlidir: aynı doğrusallıktan gelen Barbier teoremi, L uzunluğundaki herhangi bir eğrinin beklenen kesme sayısının 2L/(πt) olduğunu söyler; yani çapı aralığa eşit bir çember, yönelimi ne olursa olsun tam olarak iki kez keser, ki bu onun uzunluğunun πt olduğunun ve π'nin bu soruların her birinde aynı sayı olduğunun bir kanıtıdır.
Cevap
0.63661977236758
Nasıl okunur
Çalışma alanında 2/π, çizgi aralığı kadar uzun bir iğne için kesme olasılığı. İkinci bağlantı yarısı kadar uzun bir iğne.
Kaynak
Georges-Louis Leclerc de Buffon, 1733, on the probability that a thrown needle meets one of a set of parallel lines; the formula 2L/(πt) and Laplace's observation that the experiment therefore estimates π
Hesap makinesinde çözün
Bu bağlantılar, bu problemin sayıları zaten yazılmış olarak doğru hesap makinesini açar. Yukarıdaki satır, ekranın göstermesi gereken şeydir — kendiniz kontrol edin.