İlk yazı gelene kadar bir para atın. k'ıncı atışta gelirse kasa 2^(k−1) duka öder — 1, 2, 4, 8 — ve oraya kadar gelme olasılığı 2^(−k)'dır. İkisini çarpın, her terim tam olarak ½'dir: onuncu tur 1/1024 olasılıkla 2⁹ = 512 duka öder ve 512 × 1/1024 = ½. Beklenen değer öyleyse oyun sürebildiği boyunca ½ + ½ + ½ + …'dir; bir bilet için hiçbir sonlu fiyatın yalnızca aritmetikle savunulamamasının nedeni budur.
Oyuna bir tavan koymak bir sayı elde etmenin tek yoludur. Yüz turla sınırlayın, bilet 100 × ½ = 50 duka eder, birinci bağlantı budur; binle sınırlayın, aynı kural 500 der. Tavan tüm işi yapar ve paradoks da budur. Daniel Bernoulli'nin 1738'deki cevabı, faydanın para olmadığıydı; yani onuncu turun 512 dukası — ya da üçüncü bağlantıdaki yirminci turun 2¹⁹ = 5.24288⋅10+5'i — ilk turun aynı sayıda dukasından çok daha az değerlidir. Modern cevap daha keskin: dünyadaki hiçbir kasa ödülü karşılayamaz, yani tavansız oyun diye bir şey yoktur. Ölçtüğü şey, kuyruk sınırsız olduğunda ortalama ödemenin ne kadar kötü davrandığıdır.
Cevap
50
Nasıl okunur
Her biri ½ duka olan yüz tur. İkinci bağlantı onuncu turun ödülü, üçüncüsü yirmincinin.
Kaynak
Nicolas Bernoulli set the problem in a 1713 letter to Pierre Rémond de Montmort; it appeared in the St Petersburg Academy volumes of 1738 with Daniel Bernoulli's resolution by logarithmic utility. The bank pays 2^(k−1) ducats on the first head at toss k
Hesap makinesinde çözün
Bu bağlantılar, bu problemin sayıları zaten yazılmış olarak doğru hesap makinesini açar. Yukarıdaki satır, ekranın göstermesi gereken şeydir — kendiniz kontrol edin.