Rozwiąż x² + 10x − 39 = 0, a wiersz odpowiedzi czyta się x₁ = 3, x₂ = -13. Trójka to odpowiedź, którą bagdadzki podręcznik podawał około 820 roku, uzyskana bez żadnych liter: podziel dziesięć na pół, będzie 5, dodaj jego kwadrat 25 do 39, będzie 64, weź pierwiastek 8, odejmij 5. Al-Chuwarizmi zapisał to słowami i narysował do tego figurę; −13 jest nasze — jego książka odrzucała ujemne rozwiązania jako nieprawdziwe, nie dlatego, że ich nie widziała.
Słowo algebra pochodzi od al-jabr z tytułu tej książki, a algorytm od łacińskiej formy nazwiska autora. Uzupełnianie do kwadratu, które wykonuje solver, jest też miejscem, z którego bierze się wzór na pierwiastki równania kwadratowego: wykonaj te same trzy kroki z literami zamiast 10 i 39, a 5 stanie się b/2a, 64 stanie się wyrażeniem pod pierwiastkiem, a końcowe ± to dokładnie dwie liczby na ekranie. Sprawdź pierwiastek tak, jak robiła to książka — 3² + 10 × 3 — a wróci 39.
Odpowiedź
x₁ = 3, x₂ = -13
Jak to czytać
Wiersz odpowiedzi solvera. W 820 roku dopuszczalne było tylko 3; −13 to drugi pierwiastek, który to samo równanie zawsze ma.
Źródło
Al-Khwarizmi, al-Kitab al-mukhtasar fi hisab al-jabr wa-l-muqabala (c. 820 CE), the standard example: a square and ten of its roots equal 39
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.