Podstaw 2: sześcian to 8, sześć razy bok to 12, a lewa strona wynosi dokładnie 20 — pierwszy link. To jeden ze standardowych przypadków, które rozwiązał del Ferro, a Cardano wydrukował w 1545 roku. Drugi link podstawia zamiast tego 3 i dostaje 45, więc pierwiastek leży poniżej 3; a ponieważ x³ + 6x tylko rośnie — jego nachylenie 3x² + 6 nigdy nie jest ujemne — jeden pierwiastek jest jedynym, jaki istnieje.
Ciekawa jest sama formuła. Cardano pisze x = ∛(10 + √108) + ∛(10 − √108), a trzeci link oblicza dokładnie to wyrażenie: ekran odpowiada 2. To brzydka droga do okrągłej liczby i wygląda jeszcze gorzej, bo 10 − √108 jest ujemne, więc pierwiastek sześcienny z liczby ujemnej pojawia się w środku obliczenia, którego wynik jest rzeczywisty. Tutaj dwa pierwiastki sześcienne to 1 + √3 i 1 − √3, i sumują się do 2 na ekranie — link dociera do niego, odejmując zamiast tego √3 − 1, tak by kalkulator nigdy nie musiał brać pierwiastka sześciennego z liczby ujemnej. Ogólnie nie może: gdy równanie sześcienne ma trzy pierwiastki rzeczywiste, formuła po drodze upiera się przy pierwiastkach kwadratowych z liczb ujemnych — to casus irreducibilis, który skłonił Bombellego w 1572 roku, by zaczął liczyć z √−1 tak, jakby coś znaczyło.
Odpowiedź
2
Jak to czytać
Dwa pierwiastki sześcienne Cardana obliczone na warsztacie. Pierwsze dwa linki sprawdzają odpowiedź przez podstawienie.
Źródło
The case x³ + px = q solved by Scipione del Ferro and published by Gerolamo Cardano in Ars Magna (1545), with x = ∛(q/2 + √((q/2)² + (p/3)³)) + ∛(q/2 − √((q/2)² + (p/3)³)); Rafael Bombelli handled the negative square roots in L'Algebra, 1572
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.