Poproś solver o rozkład na czynniki, a wiersz odpowiedzi to (x - 1) · (x - 2) · (x - 3) — trzy liczby całkowite, bo wielomian od początku powstał z pomnożenia trzech liczb całkowitych. Przełącz na solve, a ta sama strona zapisze x = 1, x₁ = 3, x₂ = 2: pierwiastek wymierny znajduje się pierwszy, a pozostałe równanie kwadratowe odczytuje się od razu.
Współczynniki niosą tę samą informację w streszczeniu. −6 to minus suma pierwiastków (1 + 2 + 3), +11 to suma iloczynów parami (1·2 + 1·3 + 2·3), a −6 to minus ich iloczyn, 1·2·3. To wzory Viète'a, a wyraz wolny jest dokładnie tym powodem, dla którego 1, 2 i 3 to jedyne wymierne kandydatury warte próbowania.
Odpowiedź
(x - 1) · (x - 2) · (x - 3)
Jak to czytać
To, co wypisuje op=factor. Z op=solve ta sama strona czyta się x = 1, x₁ = 3, x₂ = 2.
Źródło
François Viète, De aequationum recognitione et emendatione (1615); the coefficient–root relations are taught as Viète's formulas
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.