Sześć półtonów w górę i kolejne sześć musi wylądować dokładnie oktawę wyżej — o czynnik 2. Jeśli obie połówki mają ten sam stosunek r, to r² = 2, więc r = 2^(6/12) = 1.4142135623731, pierwszy link, i to ta sama liczba co przekątna kwadratu jednostkowego. Od A = 440 Hz tryton powyżej to 622.25396744416 Hz (drugi link), a pomnożenie stosunku przez siebie zwraca dokładnie 2 (trzeci link), co jest testem spójności, który temperacja musi przejść.
Interwał jest sławny z niewłaściwego powodu: opowieść, że średniowieczna teoria zakazała go jako diabła w muzyce, nie wytrzymuje konfrontacji ze źródłami, choć przydomek jest stary, a brzmienie faktycznie pozostaje nierozwiązane. Jego prawdziwie dziwna własność jest arytmetyczna — transpozycja o sześć półtonów jest własną odwrotnością, bo zrobiona dwa razy daje oktawę, więc melodia zbudowana z kroków trytonu nie ma wyraźnej toniki, do której mogłaby wrócić. A poza muzyką ta sama stała rządzi szafką z papierem: kartka A4 to prostokąt √2 właśnie po to, by jej przepołowienie dało dwie kartki A5 tego samego kształtu — własność, którą ma tylko ten stosunek, na co Lichtenberg wskazał w 1786 roku, a DIN 471 przyjął w 1922.
Odpowiedź
1.4142135623731
Jak to czytać
2^(6/12) na warsztacie — √2 do czternastu wyświetlanych cyfr. Drugi link stosuje to do A = 440 Hz, trzeci podnosi do kwadratu z powrotem do 2.
Źródło
The equal-tempered tritone is 2^(6/12) = √2; the nickname diabolus in musica is attested from the sixteenth century, while the claim that medieval practice banned the interval is a modern exaggeration. The same ratio is the aspect ratio of ISO 216 paper, noted by Georg Christoph Lichtenberg in a 1786 letter and standardised in DIN 471 of 1922
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.