Kwadrat o boku 1 ma przekątną długości √2, wprost z twierdzenia Pitagorasa. Grecy oczekiwali, że każda długość jest stosunkiem liczb całkowitych; √2 jest najmniejszym kontrprzykładem, a klasyczny dowód — załóż, że √2 = p/q w postaci nieskracalnej, wtedy 2q² = p² wymusza parzystość p, potem parzystość q, sprzeczność — to pierwsza liczba niewymierna w dziejach.
Rozwiąż x² − 2 = 0, a solver krok po kroku wypisze ±1.414213562 — dziesięć cyfr i żadnego znaku końca. Podnieś tę wypisaną wartość do kwadratu na stole roboczym, a wrócisz do liczby bardzo bliskiej 2, ale nie dokładnie 2. I o to właśnie chodzi: rozwinięcie dziesiętne jest uciętym przybliżeniem pierwiastka, a dowód mówi, że żadne ucięcie nie wystarczy.
Odpowiedź
x₁ ≈ 1.414213562, x₂ ≈ -1.414213562
Jak to czytać
Solver oznacza pierwiastki przez ≈, bo są niewymierne; dwa przykłady z pierwiastkami całkowitymi powyżej używają =.
Źródło
Legend around Hippasus of Metapontum (5th century BC); the diagonal of a unit square appears in Euclid, Elements X.117
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.