Zacznij od trójkąta prostokątnego o przyprostokątnych 1 i 1: przeciwprostokątna to √2, co stół roboczy wypisuje jako 1.4142135623731. Użyj tej przeciwprostokątnej jako jednej przyprostokątnej i dodaj kolejną jednostkową, a następna przeciwprostokątna to √3 = 1.7320508075689. Jeszcze raz i to √4 = 2 dokładnie — pierwsza liczba całkowita na spirali i pierwszy obrót, o który starożytni autorzy musieli się spierać, bo √4 nie potrzebuje dowodu niewspółmierności.
Pytanie Teodorosa brzmiało, które z tych pierwiastków są niewspółmierne z 1, a odpowiedzią jest każdy niekwadrat, co spirala rysuje bez mówienia: długość to √n, a tylko kwadraty dają liczby całkowite. Sam rysunek ma subtelność — kąt dodawany w kroku n to arctan(1/√n), który maleje, więc obroty zużywają za każdym razem mniej kąta. Że żadne dwie przeciwprostokątne nigdy nie padają na jedną prostą, więc nawijanie nigdy nie biegnie z powrotem po wcześniejszej, udowodnił Erich Teuffel w 1958 roku — a dowód potrzebuje arytmetyki ciał liczbowych, a nie dobrego rysunku, co jest najnowocześniejszym zakończeniem, jakie ma starożytna figura.
Odpowiedź
1.4142135623731
Jak to czytać
√(1 + 1), pierwsza przeciwprostokątna spirali. Drugi link to drugi obrót, √3; trzeci to √4, dokładne 2.
Źródło
Plato's Theaetetus 147d credits Theodorus of Cyrene (5th century BCE) with the figures for the incommensurability of the square roots of 3, 5, 17 and the successive roots; the construction is Pythagoras' theorem applied n times, and Erich Teuffel proved in 1958 that no two hypotenuses of the spiral lie on the same line
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.