Żeby znaleźć √2 bez klawisza pierwiastka, iteruj: weź przypuszczenie x, uśrednij je z 2/x. Startując od 1.5, pierwszy krok daje 1.4166666666667 (drugi link), a podniesienie tego wyniku do kwadratu daje 2.0069444444445 (trzeci) — wielkość, o którą przekracza dwa, to wielkość, o którą przypuszczenie jest błędne, i już siedzi na trzecim miejscu po przecinku. Prawdziwy pierwiastek, na pierwszym linku, to 1.4142135623731, a ostatni link podnosi go do kwadratu i wyświetla dokładnie 2.
Podwajanie nie jest szczęściem. Zapisz błąd jako x = √2(1 + ε); wtedy 2/x = √2(1 − ε + ε² − ⋯), a średnia z obu to √2(1 + ε²/2 + ⋯), więc błąd zostaje zastąpiony swoim kwadratem. Dwa poprawne miejsca po przecinku stają się czterema, cztery ośmioma, osiem szesnastoma — a ponieważ ekran niesie czternaście cyfr, cztery kroki od 1.5 to cała praca: pierwszy ląduje na 1.4166666666667, trzeci jest poprawny w pierwszych dwunastu miejscach, czwartego nie da się odróżnić od pierwiastka. Czwarty link pokazuje przypadek graniczny: podaj prawdziwy pierwiastek z powrotem do mapy, a te same czternaście cyfr wyjdzie znowu, bo √2 jest punktem stałym uśredniania, dokładnie tym, czym algebra każe mu być. To najstarszy algorytm numeryczny wciąż w codziennym użyciu, a każda instrukcja pierwiastka kwadratowego w dzisiejszym procesorze to albo ta iteracja, albo jej wariant startujący z tablicy wyszukiwania.
Odpowiedź
1.4142135623731
Jak to czytać
Sam pierwiastek i to, co mapa z nim robi. Drugi link to jeden krok Newtona od 1.5, trzeci podnosi ten krok do kwadratu, czwarty iteruje na pierwiastku, piąty podnosi pierwiastek do kwadratu.
Źródło
Newton's method of 1671 as published in Raphson's 1690 account, applied to x² − 2; the iteration x → (x + a/x)/2 is the Babylonian square-root algorithm, on the tablet YBC 7289 around 1800 BC
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.