Rzucaj monetą aż do pierwszego orła. Jeśli wypadnie w k-tym rzucie, bank płaci 2^(k−1) dukatów — 1, 2, 4, 8 — a szansa dotrwania do tego momentu to 2^(−k). Pomnóż jedno przez drugie, a każdy wyraz wyniesie dokładnie ½: dziesiąta runda płaci 2⁹ = 512 dukatów z prawdopodobieństwem 1/1024, a 512 × 1/1024 = ½. Wartość oczekiwana to zatem ½ + ½ + ½ + … tak długo, jak gra może trwać, dlatego żadna skończona cena biletu nie da się obronić samą arytmetyką.
Nałożenie sufitu na grę to jedyny sposób, by w ogóle dostać liczbę. Ogranicz ją do stu rund, a bilet jest wart 100 × ½ = 50 dukatów, i to pierwszy link; ogranicz do tysiąca, a ta sama reguła mówi 500. Całą pracę wykonuje sufit i właśnie to jest paradoks. Odpowiedź Daniela Bernoulliego z 1738 roku była taka, że użyteczność to nie pieniądze, więc 512 dukatów dziesiątej rundy — albo 2¹⁹ = 5.24288⋅10+5 dwudziestej, na trzecim linku — jest warte znacznie mniej niż tyle samo dukatów z pierwszej rundy. Współczesna odpowiedź jest bardziej dosadna: żaden bank na Ziemi nie udźwignie nagrody, więc gra bez sufitu nie istnieje. To, co ona mierzy, to jak źle zachowuje się średnia wypłata, gdy ogon jest nieograniczony.
Odpowiedź
50
Jak to czytać
Sto rund po ½ dukata każda. Drugi link to nagroda dziesiątej rundy, a trzeci dwudziestej.
Źródło
Nicolas Bernoulli set the problem in a 1713 letter to Pierre Rémond de Montmort; it appeared in the St Petersburg Academy volumes of 1738 with Daniel Bernoulli's resolution by logarithmic utility. The bank pays 2^(k−1) ducats on the first head at toss k
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.