Naciśnij 3!, a ekran wypisze 6, naciśnij 5!, a wypisze 120 — łańcuch odliczania w dół, 3 × 2 × 1 i 5 × 4 × 3 × 2 × 1. Naciśnij 0!, a odpowiedź to 1. To nie przypadek specjalny doklejony, żeby klawisz nie rzucał błędu: rekurencja to n! = n × (n−1)!, a przy n = 1 czyta się 1! = 1 × 0!, co domyka się tylko wtedy, gdy 0! jest 1. Drabina musi się gdzieś kończyć, a kończy się na 1.
Głębszy powód jest taki, że 0! liczy coś realnego: liczbę sposobów ułożenia niczego. Jest dokładnie jeden taki układ — pusty — w tym samym sensie, w jakim istnieje dokładnie jedna funkcja ze zbioru pustego w zbiór pusty. Ta sama konwencja sprawia, że 2⁰ = 1, a nie 0, i że współczynnik dwumianowy taki jak „5 po 0” równa się 1 zamiast niezdefiniowanego 0/0. Każdy wzór, który liczy układy, pozostaje prawdziwy przy zerze tylko dlatego, że ten jeden pozostaje.
Odpowiedź
1
Jak to czytać
Stół roboczy wypisuje 1 dla 0! — to samo 1, którego potrzebuje krok 1! = 1 × 0!.
Źródło
The empty product convention; 0! counts the permutations of an empty set, and the recurrence n! = n·(n−1)! forces the value
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.