Pomnóż π przez √163 — trzeci link wyświetla 40.109169991133 — i podnieś e do tej potęgi. Ekran wyświetla 2.6253741264077⋅10+17, a liczba kryjąca się za tym zaokrągleniem to 262 537 412 640 768 743.99999999999925, która jest całkowita do dwunastu dziewiątek i nie bliżej żadnej innej liczby całkowitej. Drugi link wyświetla 640 320³ + 744, a ekran nie potrafi ich odróżnić, bo wyświetlacz mieści czternaście cyfr znaczących, a obie liczby po raz pierwszy różnią się na piętnastej cyfrze.
To bliskie pudło jest arytmetyczne, a nie przypadkiem notacji. Dla dziewięciu wartości d, dla których Q(√−d) ma liczbę klas równą jeden, funkcja modularna j przyjmuje wartość całkowitą, a e^(π√d) leży w obrębie zaokrąglenia od |j| + 744; dla d = 43 daje to 884 736 743.99977, co pokazuje czwarty link, a dla d = 163 daje liczbę powyżej, przy czym niedobór pochodzi z następnego wyrazu rozwinięcia q, około 7.5⋅10−13. Liczba całkowita to 262 537 412 640 768 744, a stała jest poniżej niej. Musi być: e^(π√163) to (−1)^(−√163), a twierdzenie Gelfonda–Schneidera czyni to przestępnym, więc żadna liczba całkowita nie jest na tyle blisko, by nią być. 640 320³ też nie jest eksponatem muzealnym — wzór Chudnovskich dzieli przez nie i zarabia czternaście poprawnych cyfr π na wyraz.
Odpowiedź
2.6253741264077⋅10+17
Jak to czytać
e^(π√163) na warsztacie, pokazane do czternastu cyfr znaczących. Drugi link to 640 320³ + 744, liczba całkowita, której odrobinę brakuje; trzeci to wykładnik, czwarty to słabszy przypadek d = 43.
Źródło
Srinivasa Ramanujan's 1913 remark on e^(π√163); the explanation runs through the Heegner–Baker–Stark class-number-one theorem, and j((1 + √−163)/2) = −640 320³
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.