Dodaj piąte potęgi 27, 84, 110 i 133, a ekran wyświetli 6.1917364224⋅10+10. Podnieś 144 do piątej, a ekran wyświetli te same cyfry. Odejmij jedno od drugiego, a ekran wyświetli 0 — i to cały kontrprzykład, wypowiedziany trzy razy. Liczba to 61 917 364 224, a największy składnik, 133⁵, stanowi z niej 41 615 795 893, więc cztery składniki są naprawdę różne i żaden nie wykonuje pracy sam.
Euler napisał w 1769 roku, że o ile kwadrat może być sumą dwóch kwadratów, a sześcian nie może być sumą dwóch sześcianów, o tyle k-ta potęga potrzebuje co najmniej k k-tych potęg, by stworzyć jedną. Dla sześcianów był na bezpiecznym gruncie — dwa sześciany nigdy nie tworzą sześcianu, co jest przypadkiem wykładnika 3 wielkiego twierdzenia Fermata, a trzy mogą, jak pokazuje 3³ + 4³ + 5³ = 6³. Dla k = 5 twierdzenie stało przez dwa stulecia, aż Lander i Parkin spróbowali oczywistej rzeczy i przeprowadzili poszukiwania. Cztery lata później Elkies podał kontrprzykład dla k = 4 argumentem z krzywych eliptycznych, a nie poszukiwaniami, z liczbami rzędu dziesiątek milionów, co jest zwykłym kształtem tych historii: hipoteza upada, a najmniejsze jej załamanie jest znacznie większe, niż znajdzie ktokolwiek, kto wypisuje tylko małe przypadki.
Odpowiedź
6.1917364224⋅10+10
Jak to czytać
Suma czterech piątych potęg na warsztacie. Drugi link to 144⁵, a trzeci odejmuje jedno od drugiego i wyświetla 0.
Źródło
Leonhard Euler's sum of powers conjecture of 1769; the counterexample for fifth powers was found by L. J. Lander and T. R. Parkin in 1966 by direct search, and Noam Elkies found one for fourth powers in 1988
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.