F₅ to 2³² + 1, a stół roboczy wypisuje 4.294967297⋅10+9, bo od 100 000 wzwyż ekran zapisuje wynik z wykładnikiem zamiast cyframi. Pomnożenie dwóch czynników Eulera, 641 × 6700417, wypisuje dokładnie ten sam wiersz — i to właśnie znaczy rozkład na czynniki. Fermat obliczył F₀ do F₄ — 3, 5, 17, 257, 65537 — zobaczył, że wszystkie pięć jest pierwszych, i odgadł, że wzór trwa; F₅ to miejsce, gdzie się łamie.
Cztery wiersze konwertera ubierają liczbę w jej naturalny strój: szesnastkowo 100000001, binarnie 100000000000000000000000000000001 — jedynka, trzydzieści jeden zer i jeszcze jedna jedynka. Skrót Eulera polegał na szukaniu czynnika postaci 64k + 1 i znalezieniu 641 = 5⁴ + 2⁴, a potem zauważeniu, że to samo 641 to 5·2⁷ + 1, co czyni je dzielnikiem 2³² + 1 bez wykonywania jakiegokolwiek dzielenia. Pierwsze cztery liczby Fermata, 3, 5, 17 i 257, to liczby boków wielokątów foremnych, które da się narysować cyrklem i linijką: Euklides skonstruował trójkąt i pięciokąt, Gauss wziął 17-kąt w 1796 roku i stwierdził w 1801, że każda potęga dwójki razy różne liczby pierwsze Fermata jest konstruowalna, a Wantzel dostarczył drugiej połowy w 1837 — że nic innego nie jest.
Odpowiedź
4.294967297⋅10+9
Jak to czytać
2³² + 1 na stole roboczym; 641 × 6 700 417 wypisuje ten sam wiersz. Trzeci link to ta sama liczba w czterech systemach naraz.
Źródło
Fermat conjectured that Fₙ = 2^(2ⁿ) + 1 is prime for every n; F₅ = 4 294 967 297 = 641 × 6 700 417, factored by Euler around 1732 using 641 = 5⁴ + 2⁴ = 5·2⁷ + 1, which divides 2³² + 1
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.