Scałkuj 2^x od 0 do 3, a karta wypisze 10.0988652862. Funkcją pierwotną jest 2ˣ/ln 2, więc pole to (8 − 1)/ln 2, a stół roboczy daje ten sam ułamek jako 10.098865286223 — dwanaście jego cyfr jest na karcie i to jedna liczba, nie dwie bliskie. Krzywa wspina się w tym oknie od 1 do 8, więc pole musiało wypaść gdzieś między 3 a 24, a 10.0988652862 to tyle, ile własny kształt eksponenty wkłada pomiędzy.
Mianownik jest powodem, dla którego rachunek różniczkowy woli podstawę e, a nie 2. Dla e^x czynnik 1/ln e wynosi 1, więc funkcja jest własnym tempem zmiany — to cała wygoda, i ten sam fakt, który poprzedni problem wypowiedział jako pole pod 1/x. Dla podstawy 2 potrzebny czynnik to 1/ln 2 = 1.442695040889, czyli dokładnie liczba zamieniająca logarytmy naturalne na dwójkowe: dziel przez ln 2, a liczysz podwojenia — dlatego ta sama stała pojawia się w teorii informacji.
Odpowiedź
10.0988652862
Jak to czytać
Karta całek dla 2ˣ na [0, 3], czyli (2³ − 1)/ln 2. Stół roboczy niesie ten sam iloraz do 10.098865286223.
Źródło
The rule ∫ aˣ dx = aˣ/ln a; the area under the doubling curve from 0 to 3 is (2³ − 2⁰)/ln 2
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.