Scałkuj 1/x od 1 do 2.718281828459, a karta wypisze 1. Ta górna granica to e zapisane tak daleko, jak pozwala pole, i nie jest to przypadek: w tym ujęciu e definiuje się jako liczbę, dla której to pole wychodzi dokładnie 1, więc karta raportuje definicję z powrotem. Dojdź tylko do 2, a ta sama całka da ln 2 = 0.69314718055994 — pole jest logarytmem, i dlatego logarytmy mają takie kształty, jakie mają.
Własność, na którą warto patrzeć, to że równe stosunki zamiatają równe pola. Od e do e² — od 2.718281828459 do 7.389056098931 — ten sam integrand znów wypisuje 1, a pole od 1 do 2 jest tym samym polem co od 2 do 4 i od 4 do 8. To hiperbola zamieniająca mnożenie w dodawanie, czyli cały powód, dla którego wynaleziono logarytmy: pod 1/x pole zależy tylko od stosunku między dwoma końcami, nigdy od tego, jak daleko leżą od siebie na linijce. Podaj uciętą granicę do ln, a ekran wypisze 0.99999999999998 — te 2×10⁻¹⁴, których dwanaście miejsc dziesiętnych w polu nie mogło unieść.
Odpowiedź
1
Jak to czytać
∫₁ᵉ 1/x dx na karcie całek. Następne okno, od e do e², wypisuje to samo 1 — równe stosunki, równe pola.
Źródło
The integral definition ln x = ∫₁ˣ dt/t; the rectangular hyperbola's area was tied to logarithms by Saint-Vincent (1647) and put to that use by James Gregory (1668)
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.