Scałkuj ln(x) między 1 a 2.718281828459 — e, wpisanym do trzynastu cyfr, które wypisuje stół roboczy — a panel odpowie 1. Funkcją pierwotną jest x ln x − x: na górnym końcu to e·1 − e, czyli 0, a na dolnym 0 − 1, więc pole to 0 − (−1) = 1. Trzeci link puszcza wartość górnego końca przez stół roboczy, gdzie wychodzi −4.5297099404706⋅10−14 zamiast 0, bo ln z trzynastocyfrowego e nie jest dokładnie 1.
Zbieżność z ∫₁ᵉ dx/x = 1 to twierdzenie, nie szczęście. Dla funkcji i jej odwrotności dwa pola dopełniają się do b·f(b) − a·f(a): ln i exp na [1, e] i [0, 1] dają 1 + (e − 1) = e, a panel wypisze e − 1 dla połowy exp, jeśli scałkujesz exp(x) od 0 do 1. To także obrazek do narysowania — pole ln to to, co zostaje, gdy pole exp złożyć wzdłuż przekątnej y = x.
Odpowiedź
1
Jak to czytać
Panel całek dla ln(x) na [1, e]. Drugi link pokazuje, dlaczego górna granica jest tam, gdzie ln zwraca 1; trzeci to zmiennoprzecinkowy ogon, który zostawia dokładne zero.
Źródło
∫ ln x dx = x ln x − x, so on [1, e] the value is (e − e) − (0 − 1) = 1; for inverse functions ∫ₐᵇf + ∫f(a)^f(b)f⁻¹ = b·f(b) − a·f(a), which pairs this integral with ∫₀¹eˣ dx = e − 1
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.