Czterdzieści cztery tysiące sto próbek na sekundę, po szesnaście bitów każda, dwa kanały: 44 100 × 16 × 2 = 1 411 200 bitów na sekundę (pierwszy link), 176 400 bajtów na sekundę (drugi). Trzeci link to ta sama liczba dochodząca drugą drogą — płyta niesie 75 sektorów na sekundę, a każdy sektor mieści 2 352 bajty dźwięku, i 75 × 2 352 = 176 400 co do bajta, i właśnie to znaczy, że struktura ramki jest zbudowana wokół częstotliwości próbkowania, a nie dopełniona do niej. Płyta 74-minutowa to 4 440 sekund, więc mieści 783 216 000 bajtów surowego dźwięku (czwarty link), a kodowanie korekcji błędów, subkod i modulacja EFM żyją wszystkie na tym.
Nieokrągła częstotliwość próbkowania to kawałek historii produkcji. Próbkowanie 44 100 Hz przenosi częstotliwości do 22 050 Hz i ani dalej, co wygodnie przewyższa słuch, więc liczbę wybrano dla wygody, a nie wierności: pierwsze mastery nagrywano na taśmie wideo, a trzy próbki na linię przy częstotliwości linii 14 700 Hz maszyny, której używał Philips, dają dokładnie 44 100 — powód, dla którego tempo jest wielokrotnością 100, a nie okrągłym 48 000, czyli liczbą, którą profesjonalny świat audio wybrał inną drogą. Czas odtwarzania ma bardziej znaną historię: 74 minuty zwykle przypisuje się prośbie Norio Ohgi z Sony, by jedna płyta mieściła kompletne wykonanie IX Symfonii Beethovena, przy czym nagranie Furtwänglera z Bayreuth trwa odrobinę ponad siedemdziesiąt trzy. Niezależnie od tego, czy anegdota ustaliła średnicę, liczba przeżyła format, który ją ustalił, i obie wciąż są drukowane na pudełku.
Odpowiedź
1.4112⋅10+6
Jak to czytać
44 100 × 16 × 2 na warsztacie, bity na sekundę. Drugi link dzieli to na bajty, trzeci odtwarza tę samą przepływność bajtów ze struktury sektorów.
Źródło
Philips and Sony, Red Book, 1980: two channels, 16 bits, 44 100 samples per second, 75 sectors of 2 352 bytes per second; 74 minutes of audio is therefore 783 216 000 bytes before error correction
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.