Wpisz A = (1 2 3; 4 5 6; 7 8 9): karta odpowiada wyznacznik 0, a wiersz niżej macierz odwrotna: brak — wyznacznik wynosi 0. Rozwinięcie Laplace'a się zgadza: 1·(5·9 − 6·8) − 2·(4·9 − 6·7) + 3·(4·8 − 5·7) wypisuje 0 na stole roboczym, wyraz po wyrazie, bez żadnego zaokrąglania.
Wiersze są oddalone o jeden stały krok, więc środkowy jest średnią dwóch pozostałych — wiersz 2 = (wiersz 1 + wiersz 3)/2. Trzy kierunki leżące na jednej prostej nie rozepną objętości, a macierz, która nie rozpina objętości, nie da się odwrócić: „brak odwrotności” to sposób, w jaki maszyna mówi, że informacja nigdy nie była trójwymiarowa.
Odpowiedź
0
Jak to czytać
Wyznacznik na karcie macierzy dla 1…9. Ręczne rozwinięcie Laplace'a daje to samo 0.
Źródło
The 1-to-9 array is the standard counter-example in linear-algebra courses; any square matrix of size ≥ 3 whose rows are arithmetic progressions has rank at most 2
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.