Macierz 2, 0, 0, 2 wypisuje Determinant 4. Nie ma żadnego odejmowania do wykonania — bc to 0, więc zostaje samo ad — i ta 4 nie jest metaforą: kwadrat jednostkowy zamienia się w kwadrat 2 × 2, a pole każdego kształtu jest mnożone przez 4. Wiersz śladu na karcie też czyta się 4, co jest szczęściem arytmetyki, a nie własnością: dla diag(k, k) wyznacznik to k², a ślad to 2k, i te dwie liczby pokrywają się tylko przy k = 2.
Przejdź do trzech wymiarów z tym samym skalowaniem, a karta wypisze Determinant 8 dla diag(2, 2, 2): sześcian jednostkowy staje się sześcianem o objętości 8. Wykładnik to wymiar — i dlatego wyznacznik jest właściwym narzędziem do całek ze zmianą zmiennej: krok na współrzędne biegunowe w całce Gaussa kupuje czynnik r dokładnie z tego powodu, przy dwóch wymiarach w grze. Zmniejsz o połowę zamiast podwajać, a znak zostanie dodatni, ale rozmiar się odwróci: diag(0.5, 0.5) ma wyznacznik 0.25.
Odpowiedź
4
Jak to czytać
Wyznacznik diag(2, 2) — czynnik pola. Wersja 3 × 3, diag(2, 2, 2), wypisuje 8: to samo skalowanie podniesione do potęgi wymiaru.
Źródło
det(kI) = kⁿ for the n-dimensional identity scaled by k: area scaling in the plane, volume scaling in space
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.