Skala, którą ludzie cytują, jest logarytmiczna względem wychylenia zapisanego przez sejsmograf, więc magnituda 6 porusza ziemię dziesięć razy dalej w danej odległości niż magnituda 5. Energia to nie amplituda: zmienia się mniej więcej jak kwadrat amplitudy razy częstotliwość, a empiryczna zależność, którą dopasowali Gutenberg i Richter, log₁₀E = 4.8 + 1.5M, zamienia jedną magnitudę na 10^1.5 = 31.622776601684 razy więcej energii — pierwszy link. Dwie magnitudy to czynnik 10³ = 1000 (drugi link), cztery to milion (trzeci), osiem to 10¹², bilion (czwarty).
Wykładnik 1.5 też nie jest ozdobą: energia skaluje się z powierzchnią uskoku, a także z poślizgiem wzdłuż niego, a stały przyrost magnitudy musi kupić oba, więc długość uskoku rośnie mniej więcej o pierwiastek z czynnika energii. Tu też oryginalna skala straciła grunt. Magnituda Richtera była mierzona z amplitudy jednego konkretnego rodzaju fali na jednym konkretnym przyrządzie, a przy wielkich zdarzeniach amplituda przestaje rosnąć, podczas gdy uskok wciąż się rwie — trzęsienie ziemi w Chile w 1960 roku, największe zarejestrowane instrumentalnie, nasyca tę liczbę. Magnituda momentu Hanksa i Kanamoriego z 1979 roku mierzy zamiast tego fizyczny moment, sztywność razy powierzchnia razy poślizg, i to jest wartość cytowana dziś; gdy relacja prasowa mówi magnituda 9.1 dla zdarzenia Tōhoku w 2011 roku, to jest Mw, a na linii energii z 1956 roku to odrobina mniej niż 10^19 dżuli.
Odpowiedź
31.622776601684
Jak to czytać
10^1.5 na warsztacie: jedna magnituda w energii. Pozostałe linki to dwie, cztery i osiem magnitud.
Źródło
Charles Richter's 1935 local magnitude is logarithmic in amplitude, a factor of ten per unit; the energy relation log₁₀ E = 4.8 + 1.5 M is Gutenberg and Richter's, published in 1956, and the moment magnitude Mw replaced it for great earthquakes in 1979
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.