Trójkąt Reuleaux o szerokości 1 toczy się jak koło: jego obwód to dokładnie π

Twierdzenie Barbiera nadaje każdemu kształtowi o stałej szerokości obwód πw, jakkolwiek kanciasty by wyglądał.

Krzywe i powierzchnie · Poziom: Klasyczny wynik · Zaktualizowano 2026-11-10

Narysuj trzy koła o promieniu jeden, o środkach w wierzchołkach jednostkowego trójkąta równobocznego, i weź przecięcie trzech dysków. Brzeg to trzy łuki po 60° każdy, każdy długości π/3, więc suma to π = 3.1415926535898 — pierwszy link, a czwarty osiąga tę samą liczbę jako obwód koła o tej samej szerokości, 2π × 0.5. Twierdzenie Barbiera mówi, że zgodność nie jest przypadkiem: każdy wypukły kształt o stałej szerokości w ma obwód πw, więc koło, trójkąt Reuleaux i wszystko między nimi dzielą jedną długość brzegu. Pola się różnią: drugi link daje (π − √3)/2 = 0.70477092301046 wobec π/4 = 0.78539816339745 koła na trzecim, więc trójkąt mieści nieco ponad 89 procent tego miejsca przy dokładnie tym samym obwodzie.

Stała szerokość znaczy, że kształt pozostaje zaklinowany między dwiema równoległymi linijkami, jakkolwiek go obracasz, i dlatego trójkąt Reuleaux może obracać się wewnątrz kwadratu, dotykając wszystkich czterech boków — własność stojąca za silnikami rotacyjnymi i wiertłami do kwadratowych otworów. Argument o obwodzie jest krótki: wzór Cauchy'ego całkuje szerokość po kierunkach suwmiarki, kierunki biegną tylko po π, a nie 2π, i stała szerokość daje dlatego πw. Pole nie ma takiej ochrony. Ze wszystkich kształtów o stałej szerokości koło obejmuje największe pole przy danym obwodzie, a o trójkącie Reuleaux przypuszcza się, że obejmuje najmniejsze — problem Blaschkego–Lebesgue'a, wciąż nierozwiązany w postaci pytającej, czy jakiś sprytniejszy kształt mógłby pokonać trójkąt. Reuleaux wprowadził ten kształt do kinematyki w 1875 roku; matematyka tej klasy to głównie wiek XIX i XX, a twierdzenie, które czyni obwód trywialnym, jest powodem, dla którego pierwszy i czwarty link tego wpisu wyświetlają te same czternaście cyfr.

Odpowiedź

3.1415926535898

Jak to czytać

πw przy w = 1. Drugi i trzeci link to pole kształtu i pole koła o tej samej szerokości; czwarty to obwód tego koła.

Źródło

Cauchy's formula for the perimeter of a convex curve as an integral of its widths, applied to the constant-width case by Joseph-Alfred Serret and published by Émile Barbier in 1860; the shape itself is from Wilhelm Reuleaux, 'Die Kinematik der Maschinen' (1875)

Rozwiąż w kalkulatorze

Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.

To niezależny serwis informacyjny prowadzony przez stronę trzecią. Nie jest powiązany z firmami Casio, Texas Instruments ani ich dystrybutorami, nie jest przez nie sponsorowany ani autoryzowany. Nazwy modeli i produktów są znakami towarowymi ich właścicieli i pojawiają się tutaj wyłącznie w celu identyfikacji urządzeń.

Sekwencje naciskania klawiszy w tych instrukcjach powstały na podstawie własnych danych o układzie klawiatury z tego serwisu — tych samych, które renderuje kalkulator online — oraz publicznie dostępnych informacji o produktach. Specyfikacje i konfiguracje regionalne są potwierdzane na fizycznym urządzeniu i w najnowszych materiałach producenta.