Dla wielokąta, którego narożniki leżą na kracie, pole wynosi I + B/2 − 1, gdzie I liczy punkty kratowe ściśle wewnątrz, a B te na brzegu. Kształt z 20 punktami wewnętrznymi i 16 brzegowymi ma więc pole 20 + 16/2 − 1 = 27, i to pierwszy ekran. Wzór warto przetestować na najmniejszych dostępnych przypadkach: kwadrat jednostkowy ma I = 0 i B = 4, co daje 0 + 4/2 − 1 = 1, a kwadrat 2 × 2 ma I = 1 i B = 8, co daje 1 + 8/2 − 1 = 4. Oba są linkami na tej stronie.
Nic we wzorze nie mnoży długości przez szerokość — liczenie kropek wystarcza — i dlatego warto go zapamiętać. Wymaga on jednak wielokąta zwykłego, bez dziur i samoprzecięć, i nie przenosi się do trzech wymiarów. Czworościan o narożnikach (0,0,0), (1,0,0), (0,1,0) i (1,1,k) zawiera dokładnie cztery punkty kratowe, swoje narożniki i nic więcej, dla każdego całkowitego k, podczas gdy jego objętość to k/6. Te same punkty kratowe, różne objętości: dla brył nie może istnieć wzór oparty na samych licznościach, co jest spostrzeżeniem Reeve'a z 1957 roku i powodem, dla którego wielościany kratowe bada się z większą ilością danych niż samo zliczenie.
Odpowiedź
27
Jak to czytać
I + B/2 − 1 przy I = 20 i B = 16. Pozostałe dwa linki stosują ten sam wzór do kwadratu jednostkowego i kwadratu 2 × 2.
Źródło
Pick's theorem, A = I + B/2 − 1, published by Georg Alexander Pick in 1899; an equivalent statement appears in Karl Georg Christian von Staudt's geometry notes of 1860, and Hugo Steinhaus spread the result through Mathematical Snapshots
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.