Ponumeruj klawisze tak, żeby A powyżej C razkreślnego było 69, a C razkreślne 60, a częstotliwość dowolnego klawisza to 440·2^((60 − 69)/12). Odejmowanie to jedyna część, która się liczy: −9 półtonów to 2^(−9/12) = 0.59460355750136, a ekran daje 261.6255653006 Hz. Pierwszy i drugi link to to samo obliczenie zapisane na dwa sposoby i wypisują identyczne cyfry.
Trzy półtony powyżej kamertonu A to C o oktawę powyżej C razkreślnego, i to najszybszy sprawdzian, że cały schemat jest spójny: 440·2^(3/12) = 523.2511306012 Hz, dokładnie podwojone 261.6255653006. Trzy półtony powyżej samego C razkreślnego to znów inny dźwięk — 261.6255653006·2^(3/12) = 311.1269837221 Hz, es — i to pułapka liczenia klawiszy zamiast stosunków. Każdy półton mnoży przez 2^(1/12) niezależnie od dźwięku, od którego startuje, więc ta sama liczba kroków to zawsze ten sam czynnik. Nazwy dźwięków nie niosą wykładnika ze sobą, dlatego stroiciel fortepianów liczy dudnienia na sekundę względem kamertonu, zamiast ufać etykietom na klawiszach.
Odpowiedź
261.6255653006
Jak to czytać
440·2^((60−69)/12) na stole roboczym, w hercach. Drugi link zapisuje ten sam wykładnik jako −9/12; trzeci to C razkreślne o oktawę wyżej.
Źródło
The MIDI tuning formula f = 440·2^((n − 69)/12) with A4 = note 69; middle C is C4 = note 60, and A4 = 440 Hz was recommended by a 1939 international conference and fixed as ISO 16 in 1975
Rozwiąż w kalkulatorze
Te linki otwierają właściwy kalkulator z już wpisanymi liczbami tego zadania. Powyższa linia to to, co powinien pokazać ekran — sprawdź sam.