220'nin öz bölenlerini toplayın — 1, 2, 4, 5, 10, 11, 20, 22, 44, 55 ve 110 — çalışma alanı 284 yazdırır. Aynısını 284'e yapın; yalnızca beş öz böleni vardır (1, 2, 4, 71, 142) ve karşılığında 220 yazdırır. Birbirini sayan iki sayıya dost denir ve eskiler çifti bir dostluk figürü olarak düşünürdü, çünkü her biri diğerinin parçalarının tam alınmış halidir.
O ikinci toplamadaki 71 ve 142 rastgele değildir: Thabit ibn Qurra kuralı, 3·2ⁿ − 1, 3·2ⁿ⁻¹ − 1 ve 9·2²ⁿ⁻¹ − 1 biçiminde üç sayı alır ve üçü de asal olduğunda çift, ilk ikisinin çarpımının 2ⁿ katı ile üçüncünün 2ⁿ katıdır. n = 2'de bunlar 11, 5 ve 71'dir; dolayısıyla çift 4·11·5 = 220 ve 4·71 = 284'tür — ekrandaki 71, ikiye katlanmış üçüncü asaldır. Kuralın bir sonraki başarısı, n = 4, 17296 ve 18416 verir; Fermat'ın 1636'da, Thabit kuralı yazdıktan yaklaşık yedi yüzyıl sonra bulduğu çift. Descartes iki yıl sonra 9363584 ve 9437056'yı duyurdu ve bunlar n = 7'deki aynı kuraldır. Kazıma geleneği — iki sayının bir dostluk rehini olarak tablet ve kâselere kazınması — sonraki çiftlerden hiçbirinin değil, 220 ve 284'ün kendisinin Iamblichus hikayesidir.
Cevap
284
Nasıl okunur
Çalışma alanında 220'nin öz bölenlerinin toplamı. İkinci bağlantı 284'ün öz bölenlerini toplar ve 220'ye iner.
Kaynak
Known to the Pythagoreans and reported by Iamblichus; Thabit ibn Qurra (836–901) gave the rule that produces this pair at n = 2, the same rule at n = 4 gives 17296 and 18416, found by Fermat in 1636, and at n = 7 gives 9363584 and 9437056, announced by Descartes in 1638
Hesap makinesinde çözün
Bu bağlantılar, bu problemin sayıları zaten yazılmış olarak doğru hesap makinesini açar. Yukarıdaki satır, ekranın göstermesi gereken şeydir — kendiniz kontrol edin.